در سوگ حسین

 

 

   ای حسین جان باز عاشورا شده

   سینه ام لبریز واویلا شده

   جان من در سوگ تو بنشسته است

   فلب من از عشق تو حیران شده

   من کجا و دیدن رویت کجا

   دیده ام چون روح سرگردان شده

   میخورم خون جگر در سوگ تو

   مینویسم زانکه دل نالان شده

   وای بر دستی که بر سینه نزد

   در غم آن دست که از تن واشده

   صورتم خیس است ز اشک ماتمت

   دیده ام از گریه چون دریا شده

   ای حسین تاب و توانم رفته است

   در درونم عالمی برپا شده

   در غم و سوگ ابوالقضل خدا

   عرش یزدان هم بسی لرزان شده

   آه از کفر یزید و شمر او

   کربلا از ظلمشان غوغا شده

   مشک عباس گر شده پر از فرات

   پس چرا عباس دلش نالان شده

   پاسخش تیر و کمان کافر است

   پیکر و مشکش پر از پیکان شده

   خون از تن میرود لیک آن قمر

   پر ز شرم از اهل خیمه ها شده

   کربلا چه بر سرت آمد بگو

   گوئیا آنجا قیامتها شده

 

 

 

 

قسم

 

من خود ترانه ام نگو که من بهانه ام

 

بهانه الهام منه من اون شعر شبانه ام

 

برای قلب عاشقم همیشه هردم میخونم

 

به پای مجنون دلم تا به ابد من میمونم

 

دلم خیلی صفا داره میمیره واسه ی وفا

 

میگیره از دوری و هجر می شکنه از جوروجفا

 

قسم به آیه های عشق که قلب من تک تکه

 

یه بار بهت گفتم بدون که  قلب من غنیمته

 

برو بگرد دورجهون تا که بدونی راست میگم

 

نرو بشین با دیگرون که من از این غم میمیرم

 

بیا بشین کنار من دست منو تو دست بگیر

 

بگو که من تب می کنم تو واسه ی تبم بمیر

 

یار دلم بیا پیشم تا به ابد اینجا بشین

 

 کنار سفره ی دلم لقمه های عشقو بچین

 

گل های سرخ و یاسمن نرگس و سوسن واسه من

 

تموم دنیا واسه تو به پای تو گل های من

 

عشق عزیز و موندگار نگاه نکن اون دور دورا

 

اون که تو رو میخواد ز جون نشسته این دور و ورا

 

 

 

دنیا

 

بیا بریم از اینجا به یک دنیای دیگه

 

دنیایی که کسی جز من و تو اون ندیده

 

بیا بریم به شهری که آدماش عاشق شن

 

از خواب سنگین غم از غصه ها رها شن

 

بیا بریم بخونیم آواز عاشقونه

 

بگیم قشنگه دنیا همیشه بی بهونه

 

بیا بریم تو گوش   آدما فریاد کنیم

 

دلای آدما رو  از کینه آزاد کنیم

 

بیا بریم لب رود   ماهی تنگ رها شه

 

دل کوچیک و نازش از رنج و غم رها شه

 

بیا بریم به جایی که قناری تو لک نیست

 

فضای آسمونش خالی ز بادبادک نیست

 

بیا بریم به شهری که عاشقاش میدونن

 

باید ترانه ی عشق با هم دیگه بخونن

 

بیا بریم به اونجا که عشقا آتشینه

 

عاشقی یعنی چشمات معنی عشق همینه

 

 

دیدنت

 

نوشت خدا قصه ی عشق   روز ازل تو سرنوشت

 

میون دفترش  خدا اسم مارو با هم نوشت

 

تقدیر من شادی بوده واسه همین  تو اومدی

 

روح دمیدی توی تنم   عشقو به من نشون دادی

 

واسه همینه که چشام عاشق چشمونت شده

 

عاشق و دیوونه  و مست    زار و پریشونت شده

 

اسم تو رو    رو سر در    دلم نوشتم به خدا

 

نمیشه یکدم بمونه    فکر تو از سرم جدا

 

وقتی میگی دوستم داری  تا عرش پیش خدا میرم

 

گفتی به قلب عاشقم دیگه از اینجا نمیرم

 

حرف دلت بهانه ای  برای زندگیم شده

 

دنیا برام شیرین مثه   دنیای بچگیم شده

 

میگذره بیشتر از یه سال  لحظه ای که نیستی پیشم

 

وقتی که اینجا نباشی اسپند روی آتیشم

 

وقتی میای زندگی رو   میاری با هر قدمت

 

میمیرم و  فنا میشم اگه یه وقت نبینمت

  

 

 

 

 

 

باز هم عاشورا

 

باز هم عاشورا   شد و غم گرفنه دل

باز هم غمهایش  اومده منزل دل

باز هم زخم حسین   خورده بر سینه ی من

باز هم کرب و بلا   شده اندیشه ی من

باز هم آینه ها     غصه رو نشون میدن

باز هم پلکای من   اشکا  رو تکون میدن

باز هم تو فکر اون  غصه های زینبم

باز هم درد حسین   شده ناله ی لبم

باز هم کوچه دل    خالی از خنده شده

باز هم این دل من  از سینه کنده شده

باز هم بیاد اون     لشکر عظیم و پست

غمهای تموم عالم    به دل خسته ام نشست

باز دلم میخواد که روح   بشه از تنم جدا

علی اصغر که میاد   توی فکرم بخدا

باز بیاد دستای عباس عاشق  چی بگم

به یاد لبای تشنه   توی خیمه چی بگم

باز بگم خدا چرا کوفیا   بی وفا بودن

چی بگم چه سودی داره   از جفاشون سرودن

باز بیاد دل خسته حسین   غایت مهر

میتونیم فقط بگیم از  غصه هامون توی شعر

باز بگیم حسین شفاعت   از تو و از ما خجالت

ای تو خون پاک الله   جان  من بر خاک پایت

 

 

 

 

لحظه های زندگی

صدای هق هق من                  باید تموم شه با نگات

باید بشینه تا ابد                     توی گوشم زنگ صدات

باید تو باشی یار من                تو لحظه های زندگی

وقتی که اسمم رو میگی           گل بنشونم رو لبات

نوای نبض زندگی                 صدای پات باشه برام

هزار هزار ستاره                چشمک بزنه توی شبام

شمیم گیسوی تو                    پر کنه سراپرده ی دل

غنچه ی خنده وابشه              وقتی که باز میشه لبام

آیینه ی خونه ی دل               پاک بشه از گرد و غبار

سنگهای شادمانی رو             کنیم روی غمها هوار

سایه ی مهربونی و              عشق باشه روی خونه مون

تموم فصلای خدا                 باشه برای ما بهار

چهچهه مستانه ی عشق          بپیچه تو کوچه ی ما

پر از امید و شور بشه          تموم این ترانه ها

فرشته ها پچ پچ کنون           حسرت مارو بخورن

حتی نرن از پیش ما            دقیقه و ثانیه ها

دیدن تو همیشگی                بشه واسه چشمای من

بودن بی تو نباشه               هرگز توی دنیای من

ای تو همه مهربونی            باید کنارم بمونی

تا که باشی روح و روان      برای این شکسته تن

 

 

سکوت

 

صدای سکوت دلم رو بد جوری تکون میده

 این صدا روی بد زندگی رو نشون میده

 میگه که دنیا توی خودش دو جور صدا داره

 صدای سکوت دلا رو بد جوری درد میاره

 من دلم با بی صدایی سر سازش نداره

 خودشم حتی صدای تاپ و تاپ درمیاره

 صدای سکوت برام وحشت تنهایی داره

 تمام غمهای زندگی رو یادم میاره

 من و بی صدایی و سکوت با هم کار نداریم

 هر جا که با هم باشیم داد همو درمیاریم

 میکنم بیرون ز خونه بی صدایی و سکوت

 میندازم اونو بیرون پرت میکنم تو برهوت

 دل  من عاشق زندگی   صدای خوندنه

 قلب من دنبال احساس همیشه بودنه

 من میخوام صدای عشقو بشنوم تو خلوتم

 نمی خوام تنهایی و درد بشه حرف و عادتم

 وقتی که میشه بمونیم دور از این صدای شوم

 وقتی که میشه یه بوف کور نباشیم روی بوم

 چرا باید سکوتو قبول کنیم توی دلا

 چرا باید نخونیم آوازهای عشقو حالا

 منکه اصلا سکوتو راهش نمیدم تو دلم

 میزنم سکوت نیا تو خونه درب منزلم