من خود ترانه ام نگو که من بهانه ام
بهانه الهام منه من اون شعر شبانه ام
برای قلب عاشقم همیشه هردم میخونم
به پای مجنون دلم تا به ابد من میمونم
دلم خیلی صفا داره میمیره واسه ی وفا
میگیره از دوری و هجر می شکنه از جوروجفا
قسم به آیه های عشق که قلب من تک تکه
یه بار بهت گفتم بدون که قلب من غنیمته
برو بگرد دورجهون تا که بدونی راست میگم
نرو بشین با دیگرون که من از این غم میمیرم
بیا بشین کنار من دست منو تو دست بگیر
بگو که من تب می کنم تو واسه ی تبم بمیر
یار دلم بیا پیشم تا به ابد اینجا بشین
کنار سفره ی دلم لقمه های عشقو بچین
گل های سرخ و یاسمن نرگس و سوسن واسه من
تموم دنیا واسه تو به پای تو گل های من
عشق عزیز و موندگار نگاه نکن اون دور دورا
اون که تو رو میخواد ز جون نشسته این دور و ورا



