تو که می دونی برام همه ی بودنمی
یه بهانه ی قشنگ برای خوندنمی
پس چرا می رنجونی منو با بهاته ها
مرگ من بگو چرا
تو که می دونی نگا ت همه ی آرزومه
دل تو واسه ام شده بهنرین آشیونه
پس چرا می گریونی منو با بهانه ها
مرگ من بگو چرا
تو که می دونی شبام با تو نوربارون میشه
سینه ی پر از غمم با چشا ت آروم میشه
پس چرا می شکنی تو منو با بهانه ها
مرگ من بگو چرا
تو که می دونی صدات دلمو شاد می کنه
تو که می دونی نگا ت قلبمو آب می کنه
پس چرا می لرزونی منو با بهانه ها
مرگ من بگو چرا
تو که توی دل من صاحب خونه شدی
تو که توی باغ دل یاس و گلپونه شدی
پس چرا می خشکونی منو با بهانه ها
مرگ من بگو چرا
